Antipoeta.

Me paso la vida escribiendo mierdas tristes

mércores, 10 de decembro de 2014

VI

No eran sus imperfecciones lasque la hacian perfecta.
Solo era ella.
Publicado por Tomás ás 08:07
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en XCompartir en FacebookCompartir en Pinterest

Ningún comentario:

Publicar un comentario

Publicación máis recente Publicación máis antiga Inicio
Subscribirse a: Publicar comentarios (Atom)

Visitas :D

Arquivo do blog

  • ►  2024 (1)
    • ►  novembro (1)
  • ►  2023 (4)
    • ►  xullo (1)
    • ►  abril (1)
    • ►  marzo (1)
    • ►  xaneiro (1)
  • ►  2022 (4)
    • ►  novembro (2)
    • ►  outubro (1)
    • ►  agosto (1)
  • ►  2020 (9)
    • ►  maio (1)
    • ►  abril (1)
    • ►  marzo (4)
    • ►  febreiro (3)
  • ►  2019 (5)
    • ►  decembro (1)
    • ►  outubro (1)
    • ►  xullo (1)
    • ►  xuño (2)
  • ►  2018 (2)
    • ►  xuño (1)
    • ►  marzo (1)
  • ►  2017 (4)
    • ►  decembro (1)
    • ►  agosto (1)
    • ►  abril (2)
  • ►  2016 (9)
    • ►  decembro (1)
    • ►  novembro (3)
    • ►  outubro (3)
    • ►  febreiro (1)
    • ►  xaneiro (1)
  • ►  2015 (19)
    • ►  decembro (2)
    • ►  novembro (2)
    • ►  outubro (1)
    • ►  agosto (2)
    • ►  maio (1)
    • ►  abril (4)
    • ►  marzo (4)
    • ►  febreiro (1)
    • ►  xaneiro (2)
  • ▼  2014 (20)
    • ▼  decembro (6)
      • Titulo de la entrada, a secas.
      • VII
      • VI
      • Porque puedo.
      • El primer paso.
      • ¿Pero qué hago?
    • ►  novembro (14)
Tema Fantástico, S.A.. Imaxes de tema de sndr. Con tecnoloxía de Blogger.